Never Lost Word :: Kagerou Project♪

เอ่ย “สวัสดี” เสียงของกระจก จะบอกทายทัก รับวันใหม่นี้ แค่คนหม่นหมองที่ใครเขาคงไม่อยากจะมอง ตั้งแต่รอยยิ้ม แสร้งทำ มันบอก จรดตัวตน ถ้อยคำ แปร่งหู ทำไมพวกคนอื่นเขา ไม่เป็นแบบเรา ไม่รู้จะไปอยู่ตรงไหน ความรู้สึกมากมาย ต้องการจะเอ่ย แต่กลับเก็บงำ ซ่อนทุกสิ่งไว้ ถ้อยคำที่ไม่เข้าใจ ไม่รู้จะสื่อยังไง ไม่อาจมองตา ทอดตัวลงต่ำ อึกอักในคอ “ไม่ยอมพูดจา” ใครใครก็ดูว่าฉันเป็นคนขลาดกลัว กว่าใครเขา เปล่งประกายด้วยสีขาวผกาบนต้นนับพัน ฉันยังอยู่เพียงลำพัง เฝ้ามองอย่างคนอิจฉา […]

Read Article →

Donut Hole :: Vocaloid♪

ขอทบทวนเรื่องราวดูใหม่ ทำไมนะเราจำอะไรไม่ได้ซักอย่าง นึกยังไงก็นึกไม่ออก แต่ภาพนึงมันยังฝังตรึงไม่ห่าง เก็บเศษส่วนทุกตัวมาเชื่อมต่อ ที่ฉันเห็น มีเพียง กรอบหน้านั้น รู้ทั้งรู้ว่าเคยรู้จัก ทำไมพวกเรา กลายเป็นคน ที่ไม่รู้จัก โลกทั้งใบเคลื่อนตัวหมุนต่อ ตะวันสีแดงดวงเดียวต้องตามให้ทัน ไม่สนใจไม่แคร์เท่าไหร่ แต่ตัวฉันเองยังตามแสงเงาพระจันทร์ เก็บเศษดาวทุกดวงมาสานต่อ ที่ฉันเห็น มีเพียง กรอบหน้านั้น สายฝนที่เริ่มรินไหลหลั่ง ที่ข้างใน ลำพัง ไม่มีใครได้ยิน ไม่อาจรู้ ไม่อาจจำ ก็เป็นเพียงร่างที่ว่างเปล่า ฉันคงจะทำให้เธอต้องเจ็บและปวดและร้าวเกินไป แต่ตัวฉัน ยามหลับตา […]

Read Article →

Heroes :: My Hero Academia Ending♪

จะเอื้อมมือไขว่คว้ามันมา เด็กน้อยคนหนึ่ง อยู่ในโลกกว้างหนึ่งใบ จะหาเท่าไหร่ ไขว่คว้าเท่าไหร่ แต่ความฝันยังคงไกล เมื่อลืมตาตื่น ฉันก็รู้ตัวดี ว่าสิ่งเหล่านั้นยังเป็น แค่เพียงความฝันเลืองลาง แต่ในแสงแดด ตะวันที่ส่องยามเช้า กลับบอกให้เราได้รู้ ให้เราลองสัมผัสมัน แม้หัวใจจะสั่นระรัว ติดอยู่ในความมืดมน ออกตามหาความหมายของการได้เกิดมา อยากจะลองไขว่คว้ามันดู เด็กน้อยคนหนึ่ง อยู่ในโลกกว้างหนึ่งใบ จะคว้าเท่าไหร่ จะหาเท่าไหร่ แต่ความฝันยังคงไกล ฉันต้องทิ้งบางสิ่งใช่ไหม จึงจะออกทะยานได้ไกลสุดฝัน ไม่มีใคร ที่จะเป็น ตัวฉันได้ดีกว่าฉัน ก้าวเดินไป จะร้องตะโกน […]

Read Article →

No Logic :: Vocaloid♪

ทำไมคนบางคนต้องฝืนทนทุกวัน ทำไมคนเราเองจึงเฝ้าแข่งขันกัน? เดินตามทางที่เขียน ชีวิตก็ง่ายดาย แต่ใช้ชีวิตซ้ำๆแล้วไม่เบื่อหรือไง ทำไมคนจะนอนต้องฝืนถ่างสายตา หรือแค่คิดจะพักยังต้องตื่นขึ้นมา เขาว่าชั่วชีวิตต้องเลือกสิ่งที่ดี แต่ใครคือกรรมการที่ต้องตัดสินมัน? มันเป็นธรรมดาถ้าล้มและกลิ้งไป มันเป็นธรรมดาถ้าหลงจนท้อใจ รีบๆใช้ชีวิตเพื่อหาสิ่งที่เป็น แต่โลกทั้งโลกก็หมุนช้าๆเกินเข้าใจ ยอมลองเดินตามทางที่เขาขีดเขียนมา นานๆไปใจเราไม่กล้าหักเหมัน ตัวตนคนที่เหลือก็แค่เศษร่างกาย ดั่งคำว่าใช้ชีวิตค่อยๆเลือนหายไป คะแนนนับร้อย บอกคะเนมา ว่าคนมีค่าซักเท่าไหร่ แต่ตัวของฉัน อยากจะลองเดิน ก้าวเกินคำว่าร้อยไป ไม่เป็นไร หากว่าล้มเท่าไหร่ อย่าไปกลัว ผู้คนเบื้องบน ฟังให้ดี ตอนนี้ฉันร้องเพลงออกมา แม้ชีวิตเราถูกกรอบล้อมเอาไว้ใต้ท้องนภา […]

Read Article →

Datsugoku :: Vocaloid♪

“ในตอนนี้ เราน่าจะโอบกอดผืนฟ้าเดียวกันไว้แท้ๆ แต่ว่าเมื่อไหร่กันนะ ที่ความคิดของเราสวนทางกัน” ภายในเขตแดน อยู่ในโลกทมิฬหมอกควัน เสาสูงปกคลุม และบดบังทุกสิ่งที่เป็น ไม่เคยรู้จักว่าเหล่าพืชพรรณ มีสีสันเป็นอย่างไร? “ถ้ามัวแต่รอ ชั่วชีวิตต้องรอต่อไป วนเวียนอยู่ใน เกมแห่งการปกครองพื้นดิน ที่ใครคนหนึ่งขีดเขียนขึ้นมา” ชีวิตที่ออกเดินตาม กลไกปืน ขู่บงการ ลองถามดู ว่าเรายังเป็น ”คน” รึเปล่า เธอยังคงพึมพำ “พอกันทีเถอะ อยากหนีไป จากโลกนี้” ออกทะยานตามหา สิ่งหนึ่ง ที่เคยให้สัญญาไว้ ถ้าก้าวพ้นประตู […]

Read Article →