Hajimete koi ga owaru toki :: Vocaloid♪

จูบแรกคลอเคล้า คราบรอยน้ำตา
ยังคุ้นกลิ่นอาย ไออุ่นในวันนั้น

หากว่าความรักเป็นดังเช่นละครตอนหนึ่ง
เสียงร้องของรถไฟที่ดัง คงบอกให้เรารู้ตัว เมื่อมันจบ ลง

หากลม หน้าหนาว พัดด้วยความเยือกเย็น ผ่านใบหน้าเราไป
ลมอุ่นๆ กระทบบนมือ ลมหายใจเบา คงไม่เพียงพอ

ดั่งมายา สะท้อนภาพเมืองมนตรา เสกมาด้วยเวทมนตร์
ถนนทางเดิน ต้นไม้ริมทาง ที่ไร้ใบยัง สะท้อนประกาย

ไม่ว่าอย่างไร ถ้อยคำที่ซ่อนในใจ
คงไม่มีทางเอ่ย ซ่อนงำความรู้สึกนี้ไว้
ไม่เสียใจเลย เรื่องที่ทำลงไป
สิ่งที่มี ที่เธอ ให้มา มันก็คงเพียงพอแล้ว
ไม่คิดจะกลับไป

บอกคำขอบคุณ แล้วก็บอกลา
สิ่งที่เธอมอบให้มามันมากล้น
รักข้างเดียวมันจบลงไป
หยุดเดินเมื่อไร กลับนึกถึง

แต่ว่าฉัน

บอกคำขอบคุณ แล้วก็บอกลา
จะฝืนกล้ำกลืนน้ำ อย่างเข็มแข็ง
แต่พอเราพูดถ้อยคำที่ตั้งใจจะเอ่ย
หิมะที่พัดปลิวลงมา ละลายหายไป

ไหลรินลงมากับตา

————ท่อนนี้มาจากเวอร์ชั่นเต็ม
บนทางเส้นนี้ ที่เชื่อมถึงชานชาลา
มองไปก็เจอคน รักที่อยู่ ยืนคู่เคียงกัน
หิมะโปรยมา กลับยิ้มยินดี

หากว่าฉัน ได้ข้างเคียงเธอคงดี
แต่คงไม่มีทาง
ได้แต่ส่ง ผ้าพันคอ
ทอไว้ให้เธอ เก็บไว้เคียงกาย  

เมื่อต้องบอกลา ก็ยังไม่รู้ทำไง
ให้หัวใจที่หวาด เปลี่ยนเป็นเพียงแค่หวั่นใจ
วันนี้จะกลายเป็นภาพความทรงจำ
เก็บเอาไว้ให้ดี มันก็คงจะพอ
บอกตัวเองซ้ำ ฉันยังไม่แน่ใจ

บอกคำขอบคุณ แล้วก็บอกลา
ก็รู้แก่ใจ ว่ามันต้องมาถึง
ห้วงเวลาที่เจ็บภายในจะเตรียมยังไงก็ไม่พร้อม
(ไม่มีทาง)
บอกคำขอบคุณ แล้วต้องบอกลา?
แค่คิดอย่างเดียวก็หวั่นเกินพอแล้ว
อีกไม่กี่เสี้ยวนาทีรถรางจะเคลื่อนมา
แค่นั้นก็ทำให้ใจต้องเจ็บ
ปวดร้าวเหลือทนไม่รู้ทำอย่างไร

 ———————————–

เอื้อมมือไปจับมือ
เป็นแค่เพียงคำขอที่ไม่เป็นความจริง

ในมือของฉัน คือความอ้างว้าง
เข้าใจ การต้องจากลากัน แท้จริงคงเป็นแบบนี้

เธอพูดคำร่ำลา
เรารู้แก่ใจดีอยู่ว่าเธอนั้น
ช่างเป็นคนที่อ่อนโยนไม่ว่าตอนนี้ หรือตอนไหน

บอกออกไป

“ปล่อยมือเถอะนะ”

ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้มาเจอ
ชั่วชีวิตหนึ่ง
ไม่มีใคร มีค่าเท่าเธอ

บอกคำขอบคุณ แล้วก็บอกลา
คำพูดที่ซ่อนและเก็บอยู่ในนี้
ไม่กล้าพอจะเอ่ยออกไป แต่ขอแค่เพียงสักหนึ่งครั้ง
“คือว่าฉัน…”

ปิดถ้อยคำพูด ที่ค้างคาในใจ ระยะห่างเราจะกลายเป็นศูนย์ไป

หากว่าตอนนี้ ไม่อาจห้ามน้ำตาล้นเอ่อ
ก็รู้ว่าฉันนั้นไม่เป็นไร
หากเพียงแค่มี อ้อมแขนอันอบอุ่นนี้

ในเวลานี้ของปีหน้านั้นจะเป็นเช่นไร
ทั้งฉันและเธอคงเปลี่ยน
และคงได้รู้เมื่อเราได้เจออีกครา

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s