Aku no Musume ::Vocaloid♪

Vocal: DaMeDeSu

ก่อนกาลครั้งนึง ยังวันวานที่เคยผ่านมา
เคยมีดินแดนที่เศร้าระทม ในวันนั้น
หากเพียงเพราะผู้คุ้มครอง นั่นคือฉัน
เป็นเพียงองค์เจ้าหญิงที่ยังทรง อ่อนพระวัย

สิ่งทั้งหลายล้อมรอบกาย ช่างดูเลิศหรู
มีคนเคียงกาย หน้าตาละม้ายคล้ายเคียงกับเธอ
กับหนึ่งม้าอาชางาม นาม โจเซฟิน
เธอจะมีทุกสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใด

แม้ว่าเวลาใด ไร้เงินทอง ของถวาย
เธอจะไปเอามาจากเหล่าไพร่ฟ้าไกล
หากมีคนใดไม่พอใจ คำสั่งนั้น
ดวงชีวาชีวันจะพลันดับสูญ

เช่นดังดอกไม้งาม มารยาแห่งบุปผางาม
ยังตระการตา และยังจับจิตดวงใจ
หากพืชพรรณใด เยื้อนย่างเข้ามาและเหยียดกราย
เจ้าคงสลายหายไป ไม่มีวันกลับคืน

สุดไกลโพ้น ผืนทะเลข้ามเลยแผ่นดิน
ยังมีชายงาม สายตาสีคราม ที่เธอหลง
แต่สุดท้าย เหมือนเช่นความรัก อันขื่นขม
เพียงว่า ดวงใจเขา ไม่เคยจะมองมาหาเธอ

เธอตัดสินใจ ด้วยแรงรักริษยา
จงไปทำลาย ผืนดินดินแดนของนางคนนั้น
สั่งด้วยเสียง ไร้หัวใจ ด้วยคำสั่งนั้น
พรรณราย ไพรวัณ ชวนหลงละเมอ จงเสื่อมมลาย

แล้ววันหนึ่ง ในเมือง ต้องเปลวเพลิง เริงสั่นไหว
โชมชโลมดวงไฟ สิ้นจิตดวงใจ เปลวไฟสีแดง
คำรำพึงรำพัน ของผู้คน ผู้โศกศัลย์
ไม่มีทางที่มันจะส่งไปถึง

มารยาบุปผางาม สีสันดังดอกไม้งาม
ยังตระการตา และยังจับจิตดวงใจ
เพียงความเป็นจริง งดงามตรึงตาสักเพียงไหน
อา~แต่ขอบปลายหนามแหลมคมยังคงติดและตรึง

อยู่มาวันนั้น ผู้คนทั้งหลายลุกขึ้นหยัดยืน
มีเพียงคนเดียวที่เขาต้องการจะหยุดยั้ง
ปราบมารร้ายที่ครอบครองผืนดินแห่งนั้น
โดยวีรสตรี แห่งเปลวเพลิง ไฟสีแดง

ด้วยแรงแค้น แรงโกรธา และความโกรธเคือง
คนในดินแดน ระหนระแหง ทุกแห่งหน
เหล่าทหารเฝ้าสงคราม ต้องเฝ้าจำทน
จนไม่มีทาง ที่จะยั้งอีกต่อไป

ล้อมบัลลังค์ราชา ราชวังจงปิดไว้
พลไพร่ และเหล่าคนใช้ ก็คงหนีไป
ลำพังคนเดียว นั่นคือองค์เจ้าหญิง
เธอคงไม่มีทางที่จะหลุดพ้น

เช่นดังดอกไม้งาม มารยาแห่งบุปผางาม
ความ ระทมที่ยังจับจิตดวงใจ
เพียง ชะตา ฟากฟ้าเบื้องบนกำหนดมา อา..
เธอจงสลายหายไป ไม่มีวันกลับคืน

ก่อนกาลครั้งนึง ยังวันวานที่เคยผ่านมา
เคยมีดินแดนที่เศร้าระทม ในวันนั้น
หากเพียงเพราะผู้คุ้มครอง นั่นคือฉัน
เป็นเพียงองค์เจ้าหญิงที่ยังทรง อ่อนพระวัย

จากตอนนี้ เหลือแค่ลมหายใจสุดท้าย
รอคอยความตายเยื้อนย่างเข้ามาอย่างเงียบงัน
จิตใจนั้นได้แค่เพียงคำนึงคิด
มีเพียงเธอคนเดียว ต้องมลาย และจากไป

แล้วเวลาที่รอ ได้เดินทางเข้ามาถึง
ระฆังที่ดังบอกเวลา แห่งการร่ำลา
เธอมองตรงไป ไม่คิดเบือนลงมาหา
เพียงเธอแค่เอ่ยถ้อยคำสุดท้าย

“เอาล่ะ ได้เวลาอาหารว่างแล้วสิ”

เช่นดังดอกไม้งาม ลบล้างและอาจร่วงโรย
ยังตระการตา และยังจับจิตดวงใจ
คำพรรณนาถึงเธอยังคงจะขับขาน ว่า..
เธอคือองค์เจ้าหญิงที่ร้ายมารยายิ่งกว่าใคร

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s