Kokoro ::Vocaloid::

*no guided voice

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=V3TcjNbv-r0]

ครั้งๆนึงยังมีผู้ชายหนึ่งคน  สร้างเครื่องกลหุ่นยนต์ กำเนิดขึ้นมา
ถามว่าทำอย่างไร ไม่เคยได้รู้ “เหนือความจริง”

เหมือนว่ามีสิ่งเดียว ที่ยังขาดหาย
เขาหามันเท่าไร ไม่อาจพบเจอ
นั่นก็คือ โปรแกรมข้างในจิตใจ ที่ซ่อนอยู่ภายใน

วันเวลาผ่าน คืนทุกคืนที่ผ่าน
มีเพียงคนหนึ่ง คอยเฝ้ารอคำตอบ
ถามหาเท่าไหร่ เราไม่เคยรู้สึก
ได้แต่หวัง..

วันเวลาผ่าน คืนทุกคืนที่ผ่าน
เธอทำทุกอย่าง เพียงเฝ้าหาคำตอบ
สร้างสรรค์ทุกสิ่ง เพียงให้ฉันรู้จัก
“หัวใจเรา”

เพียงเวลาที่ผัน ผ่านหนึ่งนาที สิ่งที่เหนือความจริงได้เกิดมา
เจ็บในใจ สั่นอยู่ภายใน เกินจะทนไหว
น้ำตามันเริ่มไหล จะหยุดยังไง? มันอ่อนล้า ระทมทั้งจิตใจ
สิ่งนี้หรือ คือสิ่งที่ฉัน เคยเฝ้าอยากตามหา?

(ฉันได้รู้ ฉันได้คิด ฉันได้รู้ ฉันได้คิด)
จนเราได้ รู้ว่า ความสุขมีจริงจริงนั้นเป็นไง
(ฉันได้รู้ ฉันได้คิด ฉันได้รู้ ฉันได้คิด)
จนเราได้ เข้าใจ ว่าความทรมานนั้นเป็นไง
(ฉันได้รู้ ฉันได้คิด จนมาเจอ ความเป็นจริง)
ทั้งหัวใจสั่นเทา ปวดร้าวเหลือเกิน อาาา…

เพียงเวลาที่ผัน ผ่านหนึ่งนาที จากวันนั้นที่ฉันได้เกิดมา
สุขเป็นไร เจ็บปวดเพียงใด เราก็ได้รู้
นับจากวันที่ผัน ภาพความทรงจำ กลับคืนย้อนเข้ามาในจิตใจ
สิ่งที่ฉัน เก็บอยู่ภายใน คืนกลับมาหา

อยากให้รู้ ถ้อยคำ ที่เคยซ่อนไว้ตั้งเนิ่นนาน
จากห้วงหัวใจ ให้เธอได้รู้

คือคำคำนึง ภายในใจเรา .. ที่ทำให้เราลืมตา ขึ้นมา พบความจริง
คือคำคำนึง ภายในใจเรา .. คือวันเวลา ที่เธอให้ฉันมา (อาา…)
คือคำคำนึง ภายในใจเรา .. ที่เธอเคยมีคำๆเดิม ให้กันมา ทุกๆอย่าง
คือคำคำนึง ภายในใจเรา .. และจากวันนี้ จะร้องเพื่อเธอ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s